Harold Halibut

Harold Halibut
Harold Halibut
Harold Halibut

25 september 2018 | 14:30

De game die in mijn top vijf van beste games van Gamescom staat, is de indiegame Harold Halibut. Het ziet er prachtig uit, heeft een origineel verhaal en ik heb het zelf kunnen spelen, dus ik weet dat het ook echt werkt. Een absolute aanrader voor een ieder die van bijzondere verhalen en een atypische game-ervaring houdt.

De indiestudio Slow Bros heeft deze naam heel bewust gekozen. Ze zijn al meer dan vijf jaar bezig met hun game Harold Halibut en het einde is bijna in zicht. Het duurt zo lang omdat ze alles eerst in het klein bouwen en het vervolgens in stop-motion animeren. De animaties zijn daardoor prachtig, maar het kost vreselijk veel tijd. Slow Bros waren dan ook erg huiverig om naar een uitgever te stappen, omdat ze bang waren de autonomie over hun project te verliezen. Uitgever Curve Digital bood hen verrassend genoeg alle tijd en ruimte om hun visie zelfstandig uit te werken.

Harold Halibut

In de jaren ‘50 is er een grote raket de ruimte in gestuurd om te zoeken naar een leefbare planeet. Door een fout kwamen ze terecht op een planeet, die volledig uit water bestaat. Het ruimteschip ligt al decennia onder water en de mensen zoeken een manier om weer weg te komen van de planeet. Harold Halibut is geboren aan boord van het schip en werkt in het laboratorium. Hij mag hier slechts kleine klusjes doen, want het is een onhandige sukkel.

Harold Halibut

Als de demo begint ben je aangehouden, omdat je de metro hebt gebruikt zonder kaartje. Slordig, maar niet eens de eerste keer. De professor haalt je uit de penarie en je moet naar het lab komen om haar te helpen. Onderweg naar het lab krijg je een indruk hoe groot het schip is. In games kan alles, want zo’n gigantisch gevaarte krijg je in de werkelijkheid nooit buiten het zwaartekrachtveld van de aarde. Er is een metro, er zijn liften, een winkelstraat met café en ga zo maar door. Alles is gemaakt in de stijl van de jaren ’50 en dat geeft het een vertrouwd warm gevoel, in plaats van een kil steriel ruimteschip.

Harold Halibut

Je komt bijzondere mensen tegen en kan met hen in gesprek gaan. Je kan interacteren met heel veel objecten en er zijn puzzels genoeg. De professor heeft een klusje voor je, waarbij je meteen een puzzel mag oplossen. Hier merkte ik, dat de decorstukken ook werken. Een oven om iets warm te maken, een telescoop instellen, het kan allemaal. Ik ben er zo aan gewend, dat de omgeving in ‘point & click’-games gewoon passief is, dat ik echt even beduusd aan het kijken was. Het niveau van detail is stukken hoger, dan je gewend bent.

Dat komt ook naar voren in de conversaties die je hebt met de NPC’s. Je medebewoners hebben voldoende mimiek om hun emoties af te kunnen lezen. Dat is erg belangrijk in verband met het achterliggende verhaal. Harold Halibut draait natuurlijk om het wegkomen van de waterplaneet en de vele mysteries, die er altijd zijn in kleine afgesloten gemeenschappen. Roddel, achterklap, eergevoel, venijn en liefde passeerden in hoog tempo de revue en ik kon slechts een kwartier effectief met de game bezig zijn.  

Harold Halibut

Enerzijds maakt Slow Bros er echt een monnikenwerk van. Anderzijds is het wonderlijk om te zien wat je kunt bereiken door pietluttig elk detail letterlijk met de hand bij te werken. Ik kijk reikhalzend uit naar de release van Harold Halibut. Dat moet volgende jaar gebeuren op pc en op Nintendo Switch.